Gratis Laptop Met Bluetooth

‘Een gratis laptop,’ zegt mijn vrouw. ‘ Met gratis bluetooth, gratis heel veel MB geheugen, een gratis camera met 1.3 megapixel, en windows xp home… Helemaal gratis.’

Ze bladert door een krantje. Ik hoor het papier ritselen, maar niet gewoon ritselen, nee, het papier trilt een beetje. Het papier van onze krant ritselt alleen op deze manier als mijn vrouw ergens erg veel stress van heeft. Blijkbaar wil ze die gratis laptop heel erg graag hebben.

‘Dat is mooi,’ antwoord ik. ‘Haal hem dan gelijk op. Tweedehands zeker? Bel die mensen gewoon.’

‘Dat kan niet,’zegt mijn vrouw. ‘Zo werkt het natuurlijk niet.’

Ik zit voor de tv en stop met zappen. ‘Hoezo werkt het zo niet? Staat die laptop dan niet in het krantje wat je leest?’

‘Jawel.’

‘Oké dan… Dus?’

‘Dus is er een klein probleempje…Die laptop is 100% nieuw en 100% gratis.’ Ze snuft met haar neus en ze laat de krant zakken. Ze bekijkt me van top tot teen en knijpt haar lippen samen.

‘Hoe oud ben je nu, lieverd?’ Vraagt ze ineens. ‘Vijfenveertig toch?’

‘Vierenveertig schat. Ik ben over drie maanden pas jarig.’

‘Dan zou het net kunnen,’ zegt mijn vrouw.

‘Dan zou ‘wat’ net kunnen, duifje?’

‘Die gratis laptop natuurlijk.' Ze kijkt chagrijnig op van de pagina. 'Doe toch niet altijd zo onnozel. Waar hebben we het nou over? Over een gratis laptop toch?’

‘Sorry, dotje, ik was die computer even vergeten. Dat is vreselijk lief van je, schatje, dat je mij zo’n mooie laptop voor mijn verjaardag cadeau wilt geven. Erg lief hoor.’

Ik kijk haar dankbaar aan. Echte liefde is toch iets heel bijzonders. We zijn al vijfentwintig jaar samen. Het is niet altijd gemakkelijk, en mijn vrouw heeft een temperament waardoor ze wel eens tegen me uitvalt, maar ze houdt van me, dat blijkt maar weer. Ze probeert me blijkbaar iets extra moois voor mijn verjaardag te geven. Ik vind dat zeer te waarderen.

Mijn vrouw schuift mijn pakje sigaretten over tafel naar me toe en zegt: 'rook een lekker peukie, lieverd.'

Ik steek een sigaret op. 'Voor mijn verjaardag?' zeg ik.

‘Ach welnee, sukkel.’ zegt ze ineens feller dan verwacht. ‘Het gaat me niet om je verjaardag. Ik heb een hekel aan verjaardagen, dat weet je toch? Je wordt oud van verjaardagen.’ Ze schiet in de lach om haar eigen grapje. ‘Hier, steek een lekker peukie op, en luister effe goed naar me, lekker ding. Hier in de krant staat dat als ik een uitvaartverzekering op jouw leven afsluit, ik een gratis laptop cadeau krijg. Een buitenkansje.’ Ze kijkt me blij aan. ‘Nou ja gratis… omdat je 46 bent betalen we wel een beetje premie natuurlijk, maar als je het lootje legt voor je vijfenvijftigste, dan keren ze me 12.500,- uit en dat is ook niet misselijk natuurlijk. Zo sla ik drie vliegen in een klap.’

Ik staar naar mijn vrouw en rook. Mijn vingers trillen en de Tabac schroeit mijn longen. De tand des tijd heeft mijn vrouw behoorlijk afgekloven. Normaal gesproken let ik daar niet zo op, maar nu zie ik het scherper dan ooit. Het blauw van haar ogen begint op grijs te lijken; haar geblondeerde haar is te wit, te stug, en het is afgebroken op schouderhoogte. De plastische chirurg heeft onlangs haar ogen iets strakker getrokken, maar de slappe huid onder haar kin verraad haar werkelijke leeftijd.

‘Drie vliegen?’ Zeg ik beteuterd.

‘Zei ik drie vliegen?’ zegt mijn vrouw geschrokken. ‘OgodalleJezus, wat gênant zeg. Ik bedoelde natuurlijk twee vliegen in een klap. Sorry scheet. Foutje. Stom van me. Ik bedoel er niks mee hoor.‘ Ze giechelt. ‘Maar wat die laptop betreft…’

‘Ja?’

‘Zullen we het maar doen dan? Zo’n kans krijg ik nooit meer. Als je nou hier even je handtekening zet…’

Andreas Blender, column.