Fragmentarisch

wij spiegelen niet meer
het leven is te
fragmentarisch geworden
alleen foto’s en selfies
kunnen wij nog aan

het is confronterend
jezelf te zien bewegen
te weten dat jij daar
amper macht over hebt
je wordt zo voor schut gezet

de selfie is slechts
een moment dat
jij nooit echt hebt gekend
snel gepasseerd zonder er
iets van te hebben geleerd

want juist het
kritisch oordelen doet pijn
manco’s en onvolkomenheden
trekken je vlug naar beneden
af van wie jij denkt te zijn

ik heb het geprobeerd
de spiegel was al snel beslagen
voordat ik onzichtbaar was
kon mijn beeld met een lach
de eerste overwinning dragen