Over de toestand waarin spoken leven

ik draag stilte
van mijn vingertoppen
tot je mond, luister
hoe tijd eentonig spreekt
ongrijpbaar blijft als schaduw
een moment in een notendop
zichtbaar, wanneer je dromen gaat

je hunkert begrip
en ik vries je blik vast
brand het argeloos op mijn huid

ik voel jou, rusteloos
en net iets anders
dan dat jij me ziet

Nathalie Vilan

.

• Wees zo vriendelijk om op deze bijdrage te reageren. Reageren is eenvoudig. Klik op ‘discuss’ onderaan deze pagina en geef vervolgens je mening.
• Je kunt ook een stem op bijdragen uitbrengen. Klik daarvoor op ‘rate’ onderaan deze pagina en druk op het plusteken + om een positieve stem uit te brengen.
• Interesse in online geld verdienen? Klik hier: http://website.ws/kvmlm2/index.dhtml?sponsor=vileo&template=6

Give me a reason to believe that you're gone
I see you're shadow so I know
They're all wrong

Evanescene ‘Even in Death’