Ergens in de luwte

ik heb wind
contouren gevraagd
van het land waarover
hij net heeft geraasd

hij dwarrelde wat
ergens in de luwte
sprak ik met hem af
benieuwd naar ontmoeten

hij streek neer
in een vlaag
onverwacht maar
ik wist dat hij het was

hij bulderde niet
vloog nauwelijks op
maar was heel bedaard
zo dicht bij aard

hij omvatte mij
liet zijn streken zien
kleine stormen en hozen
stiltes als tussenpozen

hij eindigde met
een onbedaarlijk gaan
zijn afscheid een zware orkaan
in het oog hoorde ik mijn naam