Er is te veel ruis

waarom dansen wij
niet meer voluit
voel jij mijn hand amper
als ik je warm begeleid

waar zijn de rozen in
jouw haar omkranst met
een lach uit de mooiste
mond op het westelijk halfrond

ik heb ze vergeten
er is te veel ruis door het
moeten weten van alledag
we keren terug naar hoe alles was

waar verbazing en schoonheid
de triggers waren in een
relatie die bloeide door het
openen van zoveel niet weten

in pure bewondering
voor een bestaan waarin
moeilijkheden oplossen door
er samen weer voor te gaan

in die nog onbetreden ruimte
geeft het leven kansen om
eindelijk weer eens volmaakt
met jou te kunnen dansen