buitenaardse woorden

buitenaardse woorden

onherkenbaar trillen buitenaardse woorden
tussen hiaten en meer van dat stilzwijgen
in grauw ochtendgeschreeuw

de paardenman groet ze en laaft hun klanken
met een achterdocht die niemand meer gelooft
dan alleen de hogere kunst

hij weet het zijn zijn eigen dromen die
kristalliseren tot een vreemd geschrift
dat drupt tot in ver verleden toekomst

toen rozen nog rozen waren en de buurvrouw
haar dronken lief omhelsde alsof er geen
bodemloos gat tussen hen huisde