Een tikje herfst

ik zag
een tikje herfst
in je anders
zo zomerse lach

een vaag
en broos verkleuren
van ogen waarin
vermoeidheid bodem had

nee geen
fragiele breekbaarheid
maar ook in jouw leven
herken jij de tijd

in wisseling
van momenten
sprankel je in
pure vitaliteit

maar in een
rustige achtergrond
raak jij die lijn
soms even kwijt

nog bloei jij de
volheid van leven
vergeet niet
jezelf rust te geven