Een tijdloze kust

ik hoor de
vroege vogels weer
schrijf letters neer in
een sprankelend verband

was gestrand
op een tijdloze kust die
de altijd rollende golven
met eeuwigheid sust

diep verankerd
in het zuigend zand van
licht autistische gewoontes
bij een perspectiefloos land

hun gezang
doorbreekt het treurend
afzien op de dagen die
veel lasten zijn gaan dragen

ik neem het roer
weer zelf ter hand waar
zon en licht de koers bepalen
naar een schitterend vergezicht