Een eiland in de mensenzee

ik zag je door beslagen ramen
aangekomen nog op reis
een vleugje buitenland
verdromend in je ogen
je kuste me ik rook parijs

ik nam je hand
de koffers maakten grenzen
een eiland in de mensenzee
we lachten samen de omgeving
deinden met de golven mee

je stem had zuidelijke klanken
woorden nog een licht accent
gaf je bloemen en je bloosde
alle sterren uit het firmament
daarom heb ik je gekozen

wil melker
31/05/2009
www/wilmelkerrafels.deds.nl