Echte mannenzaken

zij wiste
de tranen van
haar gezicht

maar de beddingen
bleven vochtig in
onbenoembaar verdriet

haar treurnis in
dit lied gold niet
de dingen van de dag

maar meer de
stappen die anderen
in overmoed namen

zij was tevreden
met de tuin en
een kleine stapel vee

alleen hij wilde meer
de stad en verder weg
voor echte mannenzaken

hij is gegaan zij droogt
in de tuin van herinnering
haar tranen in dit stil bestaan