Dwaalgast

Ochtendritueel in het land
der brozen is geen sinecure
IJsbloemen stralen nonchalant
hun laatste stervensuren

Voorzover het zwarte oog reikt
kraakt het witte gras als glas
Voordat water de bron ontstijgt
verglijden dagen in ganzenpas

Soortgenoten in V-eskaders
vliegen de oude pelgrimsroute
In een hemelspoor van dons
scheren ze richting Aleoeten

Gakken in een luchtig jargon
naar hun verzwakte broeders.

.

  • Wil je reageren op deze bijdrage? Reageren is eenvoudig. Klik op ‘discuss’ onderaan deze pagina en geef vervolgens je mening.
  • Je kunt ook een stem op bijdragen uitbrengen. Klik daarvoor op ‘rate’ onderaan deze pagina en druk op het plusteken + om een stem uit te brengen.