Dromend door ruines struinen

een gouden greep van losse vingers
steelt de glans van mijn verhaal
van spuugzat dwalen zonder doel
een zinloos leven in het zicht
van doodgaan als een plicht

de hunkering naar morgen
door de honger van vandaag
de tijd passeren met herinnering
en dromend door ruines struinen
van een toekomst in verval

het ongeweten ogenblik van liefde
in zweet genomen zacht gekomen
triomferend heersen tot het eind
laatste stilte van genot verrookt
versnoven tot vergetelheid

maar alles lacht en verder wacht
een nieuwe asbak vol met schijn
glitters en de glamour in de ogen
spuitend door de nacht de jacht op gein
verzuipend in een uitzichtloze pijn

wil melker
29/06/2009
www.wilmelkerrafels.deds.nl