Die zonnestraalde

ik heb je
ooit ontmoet
na een stille groet

een lach
die zonnestraalde
door het bos

verlichtte toen
jouw plekje
op het mos

we luisterden
naar het ruisen
van de wind

tot mijn hand
de eerste liefde
in de jouwe vond

wij dwaalden af
naar hogere sferen
zonder horizon

in het wederkeren
beseften wij terdege
dat dit het echte leven was