De Spiegel van de Ziel van Wil Melker

Ik draag dit gedicht op aan Wil Melker, maar ik heb het geschreven voor maffiabaas Don Cabas, want die moet nog leren wat echte poezie is.

Rain.gif

In de spiegel van de ziel van Wil Melker
zie ik harten weerkaatsen en zielen
vol gevoel zie ik de doorbloedde woorden
opzwellen als teken
ze lijken wel op puisten der pestilentie
die moeten worden uitgeknepen

In de spiegel van de ziel van Wil Melker
zie ik de stilte van zijn fluisterende bladeren
zo verheven is zijn poezie dat het Don pijn doet
zo heerlijk en zalig is de leegte
die hem vult met loze woorden
waarmee Wil Melker allen ondermijnt

Daarom is mijn boodschap: trek allen zalig, heerlijk, vorstelijk,
en zonder schaamte aan het kortste eind!

Titus