De rode draad

met handenvol
regen gaf ik jou
de zegen na

jij draaide
je om en ving
een opkomende zon

ieder zijns weeg
nog steeds wappert
de lach als vrijheidsvlag

voorzichtig rol ik
de rode draad
van verbondenheid uit

stuur jou gedachten
wensen en dromen om
toch even bij je te zijn

reken af met
gebroken structuren
gewoontes die te lang duren

ben verrast door de tijd
wist niet dat er zoveel
voor andere zaken overblijft