De Ridder van Egonia

De Ridder van Egonia

Deel 1

Het was mistig en het was een koude dag in Barion. murungus was onderweg naar de kazerne voor de wekelijkse training opeens hoorden hij voetstappen naderen steeds sneller en sneller nog voordat hij zich om kon draaien voelden hij een hand op zijn schouder verbaasd draaiden hij zich om Het was joerus hey we moeten opschieten de training begint in vijf minuten vlug rende ze naar de kazerne terwijl ze de door de kleinen straten van barion renden waren de dorpelingen zich al aan het voorbereiden op de zwarte nacht de bakkers waren brood aan het maken voor het hele dorp en de smid draaiden overuren de paarden werden opgezadeld en de wachters waren alert. Opeens klonk er een luid geschreeuw door het dorp het was commandant Germanus hij schreeuwden “ik wil iedereen in positie zien” op dat moment waren murungus en joerus al aangekomen vlug kleden ze zich om voordat de commandant zou merken dat ze te laat waren en ze liepen door het ouden fort naar het plein de oude houten deuren en het gekraak van het fort deed murungus denken aan vroeger zijn vader was oud commandant van het fort waardoor zijn plaats als ridder vrijwel verzekerd was.
terwijl hij dit nooit heefd gewild zijn leven stond in het punt van de bloedmooie Sarra de bakkersleerling in het dorp. maar hij wou zijn vader niet teleurstellen dus hij volgde in zijn voetsporen en probeerde om een ridder te worden murungus had kort donkerblond haar en felle blauwen ogen zijn postuur was slank maar zeker niet gespierd hoewel hij zijn best deed om er krachtig uit te zien was hij niet zo gebouwd murungus is 18 jaar de gebruikelijke leeftijd om een ridder te worden in Ergonia . Joerus was de zoon van een landloper zijn moeder stierf nadat zij hem gebaard had en zijn vader was altijd weg en had geen geld op hem te verzorgen tijdens een Koninklijke missie vond de vader van murungus de kleine baby joerus en nam hem in huis de twee jongens groeiden op als waren broers en hadden besloten trouwen ridders van barion te worden integendeel tot murungus was joeroes groot geboud hij was twee koppen groter dan murungus en had brede schouders zijn armen waren afgestraind en gespierd hij was bijna volgroeid en haalden bijna de twee meter. Murungus liep het plein op en voelden direct en koude windvlaag in zijn gezicht de anderen waren al aan het trainen terwijl de commandant de twee jongens streng aankeek ze melden zich joerus die altijd zij wat hij dacht hij begon als eerst sorry commandant en noch voordat hij zijn zin kon afmaken sprak de commandant hem al tegen “NIKS GEEN SORRY” jullie willen ridders worden maar kunnen niet eens op tijd komen voor de training en tonen helemaal geen respect en discipline daarom hebben ik en de officieren besloten dat jullie niet meegaan op de donkeren nacht jullie zijn er nog niet klaar voor denk daar maar over na joerus wou zichzelf nog verdedigen maar murungus tikten hem op zijn schouder en fluisterde zacht het is al goed we verzinnen wel wat met hun hoofden omlaag liepen ze terug naar huis het begon al donker te worden terwijl hij langs de stallen liep zag hij daar sarra staan met haar lichtbruine jurk en haar mooie kastanje bruine haar ze had mooie groene ogen en een slank lichaam hij staarden haar een en ze glimlachte voorzichtig terug toen murungus naar haar keek en bloosden hij heeft nooit het lef gehad om haar te aanspreken of om gedag te zeggen laat staan om haar het hof te maken hij probeerden al zijn moed te verzamelen toen joerus zij kom op laten we naar huis gaan het is al bijna donker en je weet wat er gebeurd als we hier dan nog rondlopen. Vlug liepen ze naar huis het was een klein huis verstevigd met wat balken en een rieten dak binnen was alleen een klein kamertje met een tafel en twee bedden die beiden te klein waren om comfortabel te slapen maar als ridder in opleiding was het al heel wat dat ze samen genoeg goudstukken hadden om een huis te kopen. Eenmaal binnen stak joerus meteen de openhaard aan murungus ga jij nog wat hout halen anders komen we nooit de nacht door maar murungus reageerden niet hij zat hier nu thuis terwijl de rest van de ridders vannacht meegaat joerus probeerden het nog enigszins goed te praten hey we mogen misschien wel niet mee maar je weet wel zeker dat je morgen nog de hele dag naar lisa kan staren hij reageerden niet maar joerus zag een kleine glimlach op zijn gezicht terwijl ze voor de openhaard zaten en wat dronken en toen opeens klonken de bellen door het hele dorp het geluid weerkaatsten langs de huizen en het was overal te horen. Midden in de stad staat een groten toren met een gigantische bel die wordt bediend door vier wachters er kwamen ruiters aan van de Koninklijke garde met hun mooi versierden paarden en hun vlaggen in hun hand kwamen ze aangereden de gouden leeuw was in de verten al te zien dat is het symbool van Ergonia en een trots om te dragen voor een ridder ze kwamen het drop Barion helpen want alleen konden ze niet op tegen de zwarte nacht. De ruiters galoppeerden richting het fort waar de commandant en de ridders van barion zich al hadden verzamelt de paarden waren opgezadeld en de zwaarden geslepen er viel een stilten de commandant zij niks en de ruiters wachten. De wachters op de houten muur om het dorp zagen nog geen beweging in het zwarte woud. sinds tweehonderd jaar waagden niemand zich meer om het woud te verkennen het koninkrijk heeft al een langen tijd last van de bandieten die zich daar verschansen de leider van de bandieten is onger met zijn gezicht vol littekens en zijn uitgestoken oog is hij een verschrikking voor het land om de zes maanden belegeren de bandieten de dorpen die aangrenzende aan het bos, het woud is gigantisch en daardoor lastig volledig in kaart te brengen de bomen zijn hoog en hol er werden veel verhalen verteld over de bandieten sommige zeggen dat ze in holen bomen wonen van wel honderd meter hoog anderen zeggen dat ze magische krachten bezitten en na de belegering verdwijnen maar boeken vertellen anders vijfhonderd jaar geleden regeerden koning Otto met de harden hand veel burgers kwamen in opstand waaronder de jongen struikrover syten hij verzamelden zich een rebellen legger en er kwam een oorlog om de troon maar de burgers waren slecht voorbereid en hun wapens haalden niet veel uit tegen het goed getrainde leger van koning Otto de rebbelen werden neergeslagen en syten vluchten met de overgebleven rebbelen het zwarte woud in sinds dien is er een eeuwig durend conflict tussen de koning en de bandieten in het zwarten woud. Joerus zuchtte hoe kunnen wij ons ooit bewijzen als we vanavond niet mee kunnen gaan murungus haalde diep adem en zei ik ga vanavond mee met of zonder toestemming van de commandant joerus keek hem diep in zijn ogen ben je gek geworden als we worden gepakt moeten we meteen de gevangenis is en kunnen we het wel vergeten om ooit nog een ridder te worden denk aan je vader is dit wat hij gewild heeft murungus keek joerus fel aan laat mijn vader hierbuiten dit is mijn eigen keus ik ga vanavond mee of jij dat nou goed vind of niet. Buiten klonken kreten van de wachters en de soldaten mannen neem de positie aan riep de officier de soldaten haasten zich naar de muur en de boogschutters klimmen in de toren de wachters luiden de bell een oorverdovend geluid klonk door het hele dorp de bandieten kwamen gewapend met knotsen en een leren pak gemaakt van dierenhuid ze zagen er onverzorgd uit het was gebruikelijk voor de bandieten om een baard te laten staan veelal zaten de eten ’s resten er nog in ondanks dat de bandieten genoeg te eten hadden waren ze allemaal in prima conditie ze hadden vaak een gespierd lijf sterken kuiten en brede schouders littekens op hun gezicht door de velen veldslagen kwam ook vaak voor. De wachter schreeuwden HIER KOMEN ZE! de commandant klom op zijn paard en leiden de ruiters naar de poort het was helemaal stil de bomen danste door de wind toen het eerste schot kwam zoef! En er schoot een pijl dwars door de keel van de wachter zoef! Nog een de hemel besloeg door de branden de pijlen de rieten daken waren en niet voor bestemd om dat tegen te houden de commandant schreeuwden wacht op mijn teken de boogschutters wachten af en daar kwam het de commandant stak zijn hand omhoog en gaf het teken en salvo van pijlen vloog richting het bos de lucht verdween compleet en bedwelmde onder de pijlen de bandieten kwamen in zicht met hun handgemaakte belegerings voertuigen kwamen ze aan sommigen waren gewond maar het salvo was niet voldoende om ze te uitschakelen een groep bandieten bestuurden het stormram een erg gevreesd voertuig voor de soldaten ze hoorden een immens kabaal Boem Boem Boem de poort bewoog heen en weer en was het aan het begeven de commandant schreeuwden blijf weg van die poort en de laatste beweging was fataal de stormram brak door de poort de kop van het ram ging open en er kwam een zee van vuur uit de wachters doken weg en verscholen zich maar niemand was veilig voor de branden de pijlen ondertussen waren de burgers al gevlucht naar de hoofdstad Sigardia genoemd naar de koning sigardus het is een lange tocht van ongeveer zes dagen maar de koning had beloofd onderdak te bieden aan de vluchtelingen van de oorlog. Het gevecht was nog in het heetst van de strijd in barion de poort was door broken AANVALLEN! Schreeuwden de commandant en de ruiters gingen in volle vaart op de bandieten af de commandant ree vooraan hij tilden zijn speer op en wierp hem naar de vijand dwars door zijn buik de bandiet schreeuwden en toen viel hij neer. De commandant trok zijn zwaard en hield hem in de lucht daar kwam het nog een paar meter en toen haalden hij uit met een enorme knap snee hij de hals van de bandiet door het bloed spatten in zijn gezicht en het gevecht was begonnen schreeuwen van pijn en kletterend ijzer hoorden hij om zich heen hij zag een bandiet dichter bij komen zwaaiend met zijn knots naderde hij en haalden recht uit snel probeerde hij het nog te blokkeren met zijn zwaard hij hoorden en knal en daar lag hij het was donker en hij was even gedesoriënteerd de bandiet stond voor hem en wou weer uithalen met zijn voet trapten de commandant op de bandiet zijn knieschijf een kreet van pijn en hij lag de commandant trok en dolk uit zijn broek en krop boven op hem de vieze adem van de bandiet en zijn ruige blik was overwelmend hij stak de dolk in zijn borst en herhaalden dat een paar keer zwetend stond hij op het was een chaos iedereen was aan het vechten hij pakten zijn zwaard op toen hij een enorme steek in zijn rug voelden hij was weer geraakt hij draaiden zich om en zag dat het een grote man op een paard was het was onger de leider van de bandieten hij stapten af de commandant probeerden nog over eind te komen maar onger trapten zijn voet op de commandant zijn borst het ademhalen werd moelijker ongar zwaaiden met zijn knots zo tegen het hoofd van de commandant hij was dood. Murungus deed de deur open en zag de veldslag hij pakten zijn zwaard en keek wat hij kon doen toen joerus hem tegenhield als jij nu gaat meevechten laat ik je hier achter we moeten naar sigardia gaan nee! schreeuwden murungus ik moet helpen boos haalden joerus uit de klap kwam onverwacht hard aan bij murungus die zijn hoofd weer terug draaiden ze rollebolden over de grond toen ze opeens een kleine zoef in hun oren hoorden en vloog een pijl en hij schoot naast hun de grond in er stond en bandiet die maar gefocust was op één ding en dat was hun doden murungus stond op en pakten zijn zwaard joerus trok zijn schild van zijn rug maar werd vol op geraakt in zijn borst aah schreeuwden hij morungus renden naar de bandiet die zijn kruisboog aan het laden was je hoorden klik de bezweten vinger op de trekker ging over en murungus werd geraakt in zijn been terwijl de bandiet zijn kruisboog weer aan het laden was kwam er een ruiter voorbij gereden zijn zwaard glinsterden in de blauwen ogen van morungus in één fatale klap onthoofden de ruiter de bandiet de ruiter schreeuwden maak dat je hier weg komt knul dit is een verloren zaak murungus die buiten adem was antwoorden ik wil helpen nee riep de ruiter volg de dorpelingen zij hebben je harder nodig dan wij hier en de ruiter reed naar het einden van het dorp. de ruiters waren in de minderheid en de bandieten hadden de overhand het gevecht duurden nog enkelen minuten en het was voorbij onger gaf de opdracht het hele dorp te plunderen de graan schuur werd leeg gehaald en het bier werd opgedronken de bandieten hadden één regel ze namen geen gevangenen de gewonden werden uit hun lijden verlost terwijl de bandiet hard lachten. Murungus stond met tranen in zijn ogen over joerus gebogen toen hij de bandieten hoorden naderen hij was angstig wat moet ik nu doen zij hij tegen zichzelf murungus had de basis training van een ridder gehad maar heeft nog nooit iemand gedood laat staan in gevecht gaan met de bandiet ze renden op hem af met een snelle vaart sprong hij op zijn paard en reed weeg de pijlen vlogen nog naast hem de koude wind bevroor zijn handen en zijn gezicht de geur van vuur zat sterk in zijn neus rijdendt zonder om te kijken ging hij alsmaar recht door richting Sigardia de gedachten raasden door zijn hoofd hoe zou het het met sarra zijn zou ze al in sigardia zijn is ze veilig en ongedeerd. in het eerst volgende dorp stopte hij toen hij de struiken langs de weg hoorden bewgen hij hoorden gehoest morungus trok zijn zwaard hij voelden de zenuwen trillen door zijn lijf maar wou dat absoluut niet laten merken hij roepte laat je zelf zien! En er verscheen een bedekte man die hem naderde wie ben jij roepten murungus ik ben lexor zij hij met een slissende toon murungus keek naar de man het was een iel mannetje onverzorgt en ziek de wratten op zijn handen puilden uit en de man probeerden de zweren op zijn gezicht te bedekken maar murungus had toch een gevoel van medelijden bij de man. Lexor zij wat doet u hier alleen. Murungus antwoorden ik ben op de vlucht barion is gevallen en ik ben onderweg naar Sigardia om het de koning te vertellen de man keek murungus verbaasd aan barion gevallen wat is je naam vroeg de man haast bang murungus antwoorden hij murungus zij de man kom vlucht blijf vanacht bij mij in de herberg dan reizen we morgen samen naar sigardius het is te gevaarlijk voor zo jongen knul om alleen te reizen murungus keek de man diep aan vanwaar de intressen murungus wist niet zeker wat de bedoelingen waren van de man maar hij kon niet ontkennen dat hij wel een beetje hulp kon gebruiken de wegen naar sigardia zijn zeer gevaarlijk in barion hoorden we regelmatig dat er goederen waren overvallen of dat er mensen verdwenen en een gids kan ook goed van pas komen. Is goed één nacht antwoorden murungus in de ochtend rijden we uit lexor glimlachten zacht volg mij.