de nacht der gewoonte

kom maar, zeg je
je armen open
de lucht die nog siddert
de donder weerkaatst
de galmende verwijten

de nacht der gewoonte
maakt zwak en gewillig
op je schouder
rust reeds lang
een ander hoofd

toch hunkert herinnering
het vrijen intens
nog eenmaal die koorts
ranzig en bitter
smaakt verlopen liefde

.