De luwte van je ogen

zag je
lopen in de wind
stevig stappen maar nog
sierlijk als een kind

haren dansten
kregen vleugels
werden blond gedragen
door de sterke vlagen

en in de luwte
van je ogen
vond ik rust toen
ik je kuste op de dijk

met liefde
binnen handbereik
bracht het windje in de rug
ons toch niet sneller terug

wil melker
16/07/2011
www.wilmelkerrafels.deds.nl