De lach van het paradijs

je kabbelt
water van de beek
door een uitgesleten bocht

kleurt onverwacht
de kleine bosanemoon
die ik al zo lang zocht

tekent met vocht
beschouwende gezichten
op de basten van bomen

wuift met groen
van zompige varens die het
met weinig licht moeten doen

met ontzag zie ik
jouw spel van alledag
in de lach van het paradijs