De klankkleur

In de Gouden Eeuw woonde Jeanclaude Quaverre in een klein steegje in Parijs. Hij was op zoek naar het vrouwenlichaam dat dezelfde klankkleur had als een gitaar. Hij opende een atelier en noemde zichzelf de ‘klankdokter’. Jeanclaude sprak op straat vrouwen aan, prees ze de hemel in en hij vroeg of hij ze op hun ‘mooie klankkleur’ mocht onderzoeken. Veel vrouwen waren hier niet van gediend maar enkelen waren gevleid en gingen met hem mee. Zij vonden het wel spannend om te ondervinden wat Jeanclaude nu precies bedoelde met ‘klankkleur’.
Op een dag had hij weer een vrouw aangesproken en zij ging met hem mee naar zijn atelier.
‘Komt u binnen, mevrouw Fournaise, ‘ zei Jeanclaude. ‘Ik had niet gedacht dat u met mij mee zou gaan, een onaantrekkelijk man als ik. U bent tenslotte een prachtige vrouw.’
Mevrouw Fournaise liep door het atelier en bekeek alle gitaren. Ze stond de hele tijd met haar rug naar Jeanclaude.
‘U bent helemaal niet onaantrekkelijk,’ zei ze en ze liep dieper het atelier in.
‘Veel vrouwen haken bij dit hoogtepunt af,’ zei hij. ‘Als ik ze aanspreek, zijn ze nieuwsgierig maar uiteindelijk gaan ze niet mee als het echt spannend wordt. Ik kan het zeer op prijs stellen dat u wel met me mee bent gegaan. U bent een uitzondering op de regel, een mooie vrouw die met een vreemde man meegaat.‘
Jeanclaude was naar de toonbank gelopen en had een gitaar in zijn handen genomen. Hij bespeelde de snaren op een heel bijzondere manier, de prachtige klanken vulden de ruimte.
Mevrouw Fournaise bleef haar ogen uitkijken naar de prachtige gitaren aan de wand. Ze stond nog steeds met haar rug naar hem toe. Plotseling zag ze dat al deze instrumenten wel een heel bijzondere vorm hadden. De vorm van de klankkasten was gelijk een vrouw!
‘Maar zullen we nu ter zake komen ?’ vroeg mevrouw Fournaise toch een beetje nerveus.
Zij draaide zich om en keek Jeanclaude recht in het gezicht. Hij stond vlak bij haar en hij richtte zijn ogen op haar ogen, en op een of andere manier voelde zij zich vreemd worden.
Jeanclaude was een ervaren hypnotiseur. Hij bleef haar strak aankijken en begon imponerend te praten. Het laatste wat zij nog bewust zag was hem met een gitaar.
‘Mevrouw, u bent prachtig. U heeft een prachtig lichaam en een mooie stem,’ praatte Jeanclaude op haar in. Ze raakte onder hypnose.
Ze voelde haar gedachten wazig worden maar ze voelde hem wel steeds dichterbij komen. Hij zette de gitaar terug tegen de toonbank.
´Mevrouw Fournaise, u bent natuurlijk benieuwd wat uw klankkleur is. Daarvoor moet ik eerst de vorm onderzoeken,´ zei hij.
´De hals is een van de belangrijkste onderdelen van een gitaar,´ praatte Jeanclaude verder, ´daarmee wordt de gevoeligheid van de snaren bepaald. De hele hals moet bespeeld worden.´
Hij streelde heel gevoelig haar hele hals en liet zijn vingers lopen door haar haren.
Ze voelde een warm gevoel door haar lichaam stromen. De stemming was prettig.
Jeanclaude bleef haar voortdurend strak aankijken en slepend spreken. Hij legde zijn handen op haar schouders en gleed zo verder naar beneden.
´Het lichaam van de klankkast heeft een grote invloed op het gevoel van de klank. De bovenkant heeft invloed op de bovenste trillingen,´ zei Jeanclaude met zijn hypnotiserende stem.
Zijn handen gleden naar haar borsten. Hij maakte kleine draaiende bewegingen.
´Met de stemknopjes kun je de snaren precies op toon krijgen,´ sprak hij verder, ´Door aan de knopjes te draaien wordt de gevoeligheid groter.´
Mevrouw Fournaise voelde gevoelens aanzwellen. Ze voelde zich verder wegzakken.
´De onderkant van de klankkast is voor de lagere trillingen. Als de kast uit goed hout gesneden is dan worden de trillingen heviger.´ zei Jeanclaude.
Zijn handen gleden verder naar beneden, eerst op haar heupen en daarna aan de binnenkant van de haar dijen.
´Via het klankgat wordt het geluid van het lichaam versterkt. De inwendige vorm van de klankkast is hierbij bijzonder van belang. Deze beïnvloedt de klank van het uitgestraalde geluid in hoge mate, maar vooral het volume is bepalend voor de laagste toon die de klankkast kan ondersteunen.´ sprak Jeanclaude verder.
Hij liet zijn vingers naar binnenglijden en de klankkleur was prachtig.

Mevrouw Fournaise kwam bij en had een vreemd gevoel over zich. Ze had een soort reis gemaakt maar ze wist niet meer waar naar toe. Ze zag dat Jeanclaude nog steeds voor haar stond met de gitaar.
´Kijk, dit is eigenlijk een van de mooiste gitaren die ik bezit. Is trouwens ook helemaal niet zo duur. Deze lijkt me echt iets voor u, mevrouw Fournaise.´ zie Jeanclaude met de gitaar in zijn handen.
Ze voelde inderdaad dat deze gitaar voor haar gemaakt was en ze had hem al gekocht voordat ze zich dat realiseerde.
Jeanclaude verpakte de gitaar in krantenpapier en stak deze haar toe.
Voordat mevrouw Fournaise het doorhad, stond ze buiten op de stoep van het atelier met de ingepakte gitaar in haar handen.
De klankkleur van een bespeelde gitaar blijft toch wel altijd bijzonder!

(naar idee van Bart van Lierde)

  1. Sony eReader, een must voor iedereen die van lezen houdt: E-Reader bekijken
  2. Koop een gitaar bij: Neckermann
  3. Geld verdienen met je weblog
  4. Mobiele telefoon voor Senioren