De gestalte (deel 2, vervolg op; De achtervolging)

Hij draaide zich vlug om en zag een donkere gestalten. Hij hijgde zwaar en bleef zijn schouder vasthouden. De man brabbelde iets wat hij niet kon verstaan. Hij vroeg wie de man was maar hij zei niet. Hij vroeg aan de man wat hij hier ’s nachts in het bos deed. De man gaf weer geen antwoord. De jongen wou weer doorlopen maar de man trok hem terug en draaide hem om. Hij zag dat de man met zijn been sleepte. Hij rukte zich los van zijn greep en rende door. De man rende hinkend achter hem aan. De man haalde hem in op een wonderlijke wijze. Hij blokkeerde het pad en de jongen renden de bosjes in om toch nog een uitweg te vinden. De ene tak na de ander sloeg in zijn gezicht. Hij bleef rennen en rennen. Hij hoorde niets meer en minderde vaart. Hij lag opeens languit op de grond, hij keek om en zag dat zijn voet vastzat in een berenklauw. Het rare was dat hij niets voelde in zijn been. Hij probeerde de klem los te maken. Tijdens het losmaken schoten beelden door zijn hoofd. Hij zag Rose weer vastgeketend aan de tafel. Een vreemd gestalte hing over haar heen. Hij pakte uit een bak naast haar een mes en leed het door zijn vingers glijden. Hij gooide er een aantal keer mee en liet langs Rose haar gezicht glijden. Hij zag dat de tranen uit Rose haar ogen kwamen en de hand van de gestalten raakten. De gestalte werd woest!Hij begon woest met zijn armen om zich heen te slaan. De gestalte schreeuwde dat ze niet van hem hield! De gestalte raakte per ongeluk Rose met zijn mes bij haar wang. De gestalte zag dat ze bloedde en begon hysterisch te lachen en boog door zijn knieën over Rose haar gezicht. De gestalte likte aan de snee en van zijn gezicht was het genot af te lezen. De gestalte keerde zich om en lacht naar de jongen. Zijn gebit was rood van het bloed en zei tegen de jongen dat hij na zijn liefde aan de beurt was. Hij pakte zijn mes en boog over Rose en wou bijna zijn mes in haar buik zetten toen plots…

Wordt vervolgt…