De dood al in de krop

ik zag water komen
met verdronken leven
aan mijn handen bleven
de ergste dromen kleven

huizen kropen open
vallend over straat
torens storten zich
naast flats tot vergezichten

brekend tussen stenen
vluchten resten leven tot
de aarde schokt de beving
is zijn krachten niet vergeten

een koppel vogels
duikt in het grijze stof
de dood al in de krop
sterven zonder vlerken

paniek stroomt wild
in ogen die zich sluiten
houden zo de wereld buiten
want chaos wil erin

wil melker
16/04/2009