De Dictator, voor Willempie van Deursen

Voeten vol met puisten uit pokken
schaamhaar nat van snot en spek
dunne enkels met kousjes van prikkeldraad
tenen geuren, spartelen, breken
borstjes barsten

sop
sop

zachte boter uit de bips gedropen
druipt op wangen, dijen, rollen
in een spekbed vol eentonigheid
eten het eigen gebraden kippetje
loven naadjes en kiertjes in een reumatisch ritme

sop
sop
sop

sop… sooop… soooooop…..

bonkt op de voorgevel in de gaten
met zijn knieën in haar volle schuivert
kreet zij gulzig om meer van hetzelfde
vol olijfolie gegoten en blijdschap
sop
sop

dan breken haar oogbollen
haar hoge hakken diep in de muur gestoken
zo steeds over haar glijbaan glijden
zonder haar ooit op adem te laten komen
ze zit muurvast

sop
sop

bruine strepen in haar onderbroekje
bruin als Sjakie van de chocoladefabriek
bruin als het haar van onderen
wat beneden zit, je weet wel
op het opgekropte venusheuveltje
van Brungilde

sop
sop

De dictator veinst, gaat stevig door
wurgt zijn vrouwtje als zijn tegenstander
met zijn gruwelijke wapen
zijn sopstaafje

sop
sop