Cultuurschok
  1. Lekker online shoppen bij: Neckermann
  2. Cursussen poezie en proza
  3. Je Eigen eBook uitgeven

Verdi, Curie, Mozart, Vondel, Matisse, Magritte, Dali… …
Echo's uit een lang vervlogen verleden want cultuur is dood en begraven. Wij ervaren dit echter niet als een groot verlies, neen wij hebben er namelijk iets fantastisch voor terug gekregen. Iedereen kan het, iedereen doet het. We hoeven er de deur niet voor uit, neen, zelfs niet te E-mailen en het beste komt nog. Het is gratis! De basistechniek gaat zo: Ontspan u, wees subjectief, laat u instralen en zeg vol liefde tegen uzelf; jij bent oké maar ik, IK BEN GEWELDIG!
Het is namelijk het tijdperk van de zelfcultuur.
Het Zelf verheven tot God en het lichaam is de tempel. En wat is die tempel belangrijk geworden.
Vroeger, toen wij nog in holen woonden, staarden wij rondom de vuurkuil begoocheld naar de flakkerende schaduwen aan de overzijde op de wand, en dachten dat dit de realiteit was.Nu, nog steeds geketend, zitten wij kwijlend voor de buis, met ´soap´ in onze ogen gestrooid en nog steeds nemen wij dit als echt over. De media als Big Brother.

Onze zelfoverschatting begint enge vormen aan te nemen. Odorex O.B. Clearasil. Er mag geen luchtje meer geroken worden, geen puistje meer te zien zijn.
Vetkwabbels worden weggezogen, neuzen gecorrigeerd, borsten moeten even groot zijn, piemels laat je herschapen én plastificeren want condooms zijn´uit´.
Bah, bah, bah een wereld waarin de lekkerste “doos”een ranzige pizza verpakking blijkt te zijn. Nee, dan werkt mijn fantasie toch in een andere richting. Bij lekker denk ik toch meer in de richting van de high heels van Raquel Welch, of de swingende heupen en goudgroene ogen van Jodey Watley. Oepss, ik dwaal een beetje af.

De Costericaanse Pronkpauw zet al zijn veren op om tenminste nog de dames te imponeren, wij willen alleen nog maar ons zelf. Een soort orale zelfbevrediging; het verstart de geest maar het lichaam blijft soepel.
Waar komt deze waanzin toch vandaan, waarom zijn wij zo vatbaar voor deze zelfgenoegzaamheid?
Kunnen wij niet meer aanzien dat wij niet perfect zijn, en er meestal er ook niet zo uitzien?
Míjn sympathie gaat toch uit naar de misdrukken, ruwe, pure schoonheid gevormd door het leven zelf. Soms gehavend maar oprecht en met karakter.
Zal de geschiedenis zich blijven herhalen en worden afwijkingen in heropvoedingskampen geplaatst?
Nog even en wij laten ons klonen, risico´s uitgesloten en voorspelbaarheid troef.
Contact alleen nog via de glasvezelkabel, safe-sex via het Net. De ondraaglijke grijsheid van het bestaan. Het moet beter, mooier, gezonder; cholesterolvrij onderverzadigd vet, geïoniseerde vrije radicalen en rechtsdraaiend scharrelzuur.
Je zóu er verdomme het zuur van krijgen!

Wordt het niet eens tijd dat we weer voor anderen openstaan, dat we onze eigendunk loslaten en inzien dat we collectief harakiri aan het plegen zijn.
Zijn we dan zó belangrijk? NEEN.

Laten we eerlijk zijn, wat produceert ons lichaam het meest? Jawel, poep
Wat het lichaam niet kan gebruiken om poep van te maken, dankt het af en dat is precies wat we nu zijn.
Afgedankte poep….