Bruuskerend met ontrouw

het wortelde diep
maar was nooit opgeschoten
in de weelderig bloeiende tuin

pas toen zon en warmte
het genadeloos lieten afweten
ging het onderaardse leven schuin

vuurrood knalde zonde
door regenstorm en kou
hemelsblauw bruuskerend met ontrouw

toen het hellevuur de eigen pijn
verbrandde en doelloos strandde
doken de wortels weer diep in het zand

wil melker
23/11/2013
www.wilmelkerrafels.deds.nl