Bijna volmaakt

ik zag je komen
de schoonheid
van je dromen
gaf zelfs het stof
op de zomerse trein
wat zonnebloemgeel
in een blauw festijn

je trippelde
danste bravoure
van je jeugd in
een sprankelend
verschijnen door
het bijna volmaakt
uitlijnen van je lijf

jij gaf
met je lach
wereld aan alles
wat je zag en had
wij zijn gegaan
de rest van de dag
was al naar de maan