Auschwitz

ik bewaarde jouw herinnering
toen het landschap
zich vulde
met angst
en ongeloof

ik voelde de lucht
zwanger van paniek
hoorde schorre stemmen
zag hun glazen ogen

zij
die mensen
gedragen door haat
ik heb het niet begrepen
nu niet, nooit

het vonnis werd geveld
toen mijn leven
onwaardig werd bevonden
voor zij die verzonken
in collectieve krankzinnigheid

nu liggen mijn handen stil
vastgevroren in tijd
slechts een fractie
was ik
wie ik ooit kon zijn

Lily may Parker