Adagio

Adagio

ik toon je, hoe duisternis wikkelt
in veelzijdige lagen rond mijn lichaam
gezichten tekent, verlegen doch licht schuwend
en met twijgende vingers raakt
alsof ze menselijk is

ik zag hoe de wind, gillend
jou een ademlengte verwijderde
en onbenaderbaar werd

jouw zegen, mijn vloek

© Nathalie Vilain